De belangrijkste stammen in Gambia zijn: de Mandinka, de Fula en de Jola. Verder zijn er ongeveer 1000 Libanezen en ongeveer 25.000 Senegalezen, en de Aku, afstammelingen van teruggekeerde en bevrijde slaven.

Gambia is een grotendeels islamitisch land. Rond de 90% van de bevolking is islamiet, hoewel veel van de lokale bevolking hun geloof combineren met het traditionele animisme. Ongeveer 10% van de bevolking behoort tot een vorm van christendom. Omdat volgens de islam mannen maximaal vier vrouwen mogen hebben, komt met name in het binnenland polygamie nog regelmatig voor. In de steden is dit veel en veel minder het geval.

Gambia heft een rijke traditie in muziek. Al vele eeuwen vertellen muzikanten en griots (traditionele lofzangers) de verhalen van families en clans, zodat de Wolof en de Mandinka hun eigen identiteitsgevoel krijgen. Veel van de griots begleiden zichzelf op de kora, een soort harp, die meestel door de Mandinka vakkundig zijn gemaakt. Gambia's literaire traditie is dan ook gebaseerd op de gamiliegeschiedenis en poetrie die al eeuwenlang door de griots gemaakt zijn.